DE TELEGRAAF

Geachte Telegraaf,

Even het volgende, Al maandenlang wordt een van mijn voormalige actrices gestalkt en kapotgemaakt op het internet. Zij wordt ervan beschuldigd de ponypletter te zijn. Foto’s van haar, gemaakt uit materiaal dat illegaal uit mijn computer is ontvreemd, wordt op grote schaal verspreid naar haar familie, werkgever en alle maneges van Nederland. Fot’s worden zelfs gemanipuleerd om haart zo slecht mogelijk af te schilderen. Dit gebeurt voornamelijk door twee jaloerse meiden, Dominique van het H. en Marieke van V.

Dit is pertinent onjuist. De verantwoordelijken daarvoor zijn die twee uit Gelderland (en ikzelf als toenmalig eigenaar van de dieren). De criminele organisatie die hierachter zit (Anonymus) wordt geleid door Peter Tervoort en leden zijn Rik Min (ABVA KABO) Benn Strik en nog een aantal lieden.

Deze lui zetten adressen op het internet met de bedoeling om een soort Volkert van der G zo gek te krijgen om ons af te maken. Een van mijn actrices is een keer gevolgd ’s avonds laat. (Mijn vrouw heeft het maar ternauwernood overleefd)

Wat deze mensen willen bereiken is het verwijderen van de website WWW.VAKBONDMAFFIA.COM Ik ben ervan overtuigd dat ze daarvoor betaald worden (FNV?). Wat deze mensen met elkaar bind is hun blinde haat tegen Joden (Mijn vrouw en kinderen zijn Joods en op Schiphol heeft Benn Strik indertijd aan iedereen verteld dat ik ook Joods ben) De werkelijke ponypletters hebben niets te vrezen, want hun naam kom je nergens tegen.


Daarom verzoek ik jullie alle links met foto’s, filmpjes en namen te verwijderen. De enige reden dat zij verdachte is, is vanwege de roddels en de leugens op het internet. Mocht een van mijn actrices iets overkomen dan zijn jullie medeverantwoordelijk.

Het gaat mij met name om de foto’s en filmpjes en de volledige namen. Ik wil niet de pers- en/of meningsvrijheid beperken, maar wel dat jullie de integriteit en privacy van mijn actrices respecteren. Zodra de links weg zijn, haal ik deze pagina van mijn website.

Onderstaand fris ik nog even jullie geheugen op. Daaronder de lui die medeverantwoordelijk zijn voor de hetze. Publiceer daar maar eens wat over.

Met vriendelijke groet

Carlo Marijnissen


De Telegraaf in de Tweede Wereldoorlog

In de loop van juni 1940 kwam Hendrik Holdert (via zijn zoon Henri 'Hakkie' Holdert jr.) in contact met ir. C.J. Huygen, die in september 1940 door ir. A.A.. Mussert (leider van de Nationaal-Socialistische Beweging (NSB)) werd benoemd tot secretaris-generaal van deze beweging. Via Huygen verwierf Hendrik Holdert de steun van Mussert in zijn streven niet in Duitse handen te vallen. Hiervoor betaalde Hendrik Holdert f 25.000 (omgerekend naar de waarde in 2005 is dit: € 170.000) waarmee de NSB WA-uniformen kon laten maken. Ook betaalde Holdert aan Huygen diens maandelijkse toelage van f 1.000 (2005: € 6.900), later f 1.500 (2005: € 9.000). Hiermee gaf Holdert substantiële financiële steun aan de NSB.

Medio 1942 werd de hoofdredacteur van De Telegraaf, J.M. Goedemans, ontslagen op last van prof. dr. T. Goedewaagen, op dat moment secretaris-generaal van het nationaalsocialistische Departement van Volksvoorlichting en Kunsten. Goedemans had, in een artikel over de Tachtigjarige Oorlog een vergelijking getrokken tussen het toenmalige verzet tegen de bezettende Spaanse overheid en het actuele verzet tegen de Duitse bezetter. Goedewaagen was van mening dat Goedemans een zekere sympathie tentoonspreidde voor verzet tegen een bezettende overheid. Vandaar zijn gedwongen vertrek, na een dienstverband van bijna 35 jaar. Goedemans' artikel was echter slechts de aanleiding. De afwijzende houding van De Telegraaf ten aanzien van de staatkundige situatie in Nederland in de eerste oorlogsjaren, was de Duitse bezetter al langer een doorn in het oog. De Telegraafwerd gestraft met een (later weer herroepen) boete van f 10.000 (2005: € 69.000). Goedemans werd opgevolgd door J.C. Fraenkel, die - niet naar genoegen van de Duitse bezetter - in eerste instantie het beleid van Goedemans in grote trekken continueerde. Onder zware druk van het Reichskommissariat moest Fraenkel uiteindelijk instemmen met het plaatsen van anti-joodse artikelen en SS-frontreportages; dat De Telegraaf dit toch deed, terwijl de meeste andere dagbladen dit weigerden, is hem en de krant na de oorlog zwaar aangerekend. Na het overlijden van Hendrik Holdert in juli 1944 en het aftreden van Fraenkel in oktober 1944 kwam De Telegraafgeheel in handen van Henri 'Hakkie' Holdert jr.[5] en diens SS-trawanten.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog drukte de drukkerij van De Telegraaf pro-Duitse bladen, waaronder de Deutsche Zeitung in den Niederlanden. Hiermee vertoonde De Telegraaf hetzelfde gedrag als het genazificeerde concern van drukkerij/uitgeverij De Arbeiderspers, die de vervaardiging van veel nationaalsocialistisch drukwerk (onder meer Storm, Groot Nederland en De Waag) ter hand nam tijdens de Tweede Wereldoorlog.[6]

Het oordeel van de Commissie voor de Perszuivering heeft er mede toe bijgedragen dat De Telegraaf de exponent bij uitstek werd van de collaborerende pers



De Telegraaf

De Telegraaf

De Telegraaf

De Telegraaf

De Telegraaf